Manyetik gerilim düzenleyici, doymuş reaktör ile transformatörü organik olarak birleştiren bir gerilim düzenleme cihazıdır. Reaktör esas olarak transformatörün giriş gerilimini düzenlemekten sorumludur; transformatör ise ayarlanabilir giriş gerilimini yüke gereken herhangi bir gerilim değerine yükseltir veya düşürür. İkisi de hem elektriksel hem de manyetik olarak bağlıdır. Yapısal olarak sıradan bir güç transformatörüne benzer; ancak diğer gerilim düzenleyici türlerinden farklı olarak mekanik iletim cihazı ve hareketli kontakları yoktur. Kontaksız ve hareketli parçasız olma özelliği, onu özellikle yüksek gerilimli çıkış veya düşük gerilimli, yüksek akımlı çıkış uygulamaları için uygun kılar. Şu anda bu tür düzenleyiciler, tuz banyosu fırınları, elektron bombardıman fırınları, yüksek gerilimli elektrostatik toz tutucular ve benzeri ekipmanlar için gerilim düzenleyici güç kaynağı olarak yaygın biçimde kullanılmaktadır.
Temel Yapı ve Devre İlişkisi
Manyetik bir gerilim düzenleyici iki bölümden oluşur: bir reaktör ve bir transformatör. Reaktörde AC çalışma sargısı ve DC kontrol sargısı bulunur; transformatörde ise birincil sargı B1 ve ikincil sargı B2 vardır. Reaktörün AC çalışma sargısı G, transformatörün birincil sargısı B1 ile seri bağlanır ve reaktör ile transformatör arasındaki elektriksel bağlantıyı kuran şey tam olarak bu seri bağlantıdır.
Çalışma prensibi
Manyetik gerilim düzenleyicinin gerilim düzenleme süreci, esas olarak reaktör çekirdeğinin mıknatıslanma durumunu değiştirmek amacıyla bir DC kontrol akımı kullanarak, dolayısıyla etkin AC geçirgenliğini ve empedansını değiştirmeye ve nihayetinde yük geriliminin sürekli olarak düzenlenmesini sağlamaya dayanır.
Magnetik gerilim düzenleyicinin giriş terminali U1 gerilimine ve çıkış terminali anma yük direnci R'ye bağlandığında, DC kontrol akımı Ik = 0 ise reaktör çekirdeği DC ile manyetiklenmez. Bu noktada etkin AC geçirgenliği yüksektir ve G sargısına yansıtılanan empedans, transformatörün toplam birincil empedansından çok daha büyüktür. Dolayısıyla U1 besleme gerilimi esas olarak G sargısına dağılırken, transformatörün birincil tarafındaki UB1 gerilimi çok küçüktür; yük gerilimi alt sınırı olan U2min'de bulunur.
DC kontrol akımı Ik kademeli olarak artırıldıkça, reaktör çekirdeği farklı derecelerde DC ile mıknatıslanır ve etkin AC geçirgenliği buna karşılık azalır. Bunun ardından G sargısı üzerindeki gerilim ile yük gerilimi U2 kademeli olarak artar. Ik, anma değerine Ika ulaştığında reaktör çekirdeği güçlü biçimde DC ile mıknatıslanır ve doyar; etkin AC geçirgenliği en düşük değerine ulaşır ve reaktörün empedansı transformatörün toplam birincil empedansına kıyasla en küçük olur. Bu noktada U1 besleme gerilimi esasen B1 sargısına dağılır ve U2 yük gerilimi en yüksek değeri olan U2max değerine ulaşır.
Böylece, DC kontrol akımı Ik'nin büyüklüğü sürekli ayarlanarak yük gerilimi U2'nin alt sınırından maksimum değerine kadar pürüzsüz ve kademesiz bir şekilde düzenlenmesi sağlanır. Tüm süreç herhangi bir mekanik hareket veya kontakt anahtarlaması içermez ve yanıt pürüzsüzdür—bu, manyetik gerilim düzenleyicisini geleneksel gerilim düzenleme yöntemlerinden ayıran temel avantajdır.



















